Prysvyata batkam

Tak nespodivano, tak romantychno,
Muzyka znovu meni nahraye
Pro nezabutnye, kazkovo-mahichne,
Pro veselkove dytynstvo moye.
Bilyi tuman yablunevoho sadu,
Radisnyi svit vesnyanoyi krasy,
V tyhim sadu solov’yini rulady
I naidorozchi batkiv holosy.

Bilshoho shchastya ne varto i shukaty –
Sonyachnyi promin zastyh na shchoci...
Liva dolonya v doloni u tata,
Prava dolonya u mamy v ruci.

Yunosti chas bozevilno-shalenyi,
Chas pochuttiv i naipershyh nevdach.
Tato kazav – "Ty shche, synku, zelenyi!
Mama prosyla – "Synochku, ne plach..."
Ya obrazavsya, tikayuchy z domu,
Yihni porady ya chuty ne mih,
Ta promynalo use – i potomu
Ya povertavsya na ridnyi porih.

Vsi my z rokamy stayemo mudrishi,
Zhaduyem chasto mynule svoye
I u nichnii zacharovanii tyshi,
Pam’yat zabuty pro nyh ne daye.
Vse promynaye – i osin, i lito,
Tilky odne nam dano naviky:
Vsi my na bilomu sviti shche dity,
Doky zyvi nashi syvi batky.