Hercoh Velyke Serce

U rodovomu zamku,
Des miz zemleyu i nebom,
Z hmaramy naodynci,
Z zoryamy na samoti,
Zyv odynokyi hercoh –
Hercoh Velyke Serce,
Toi, shcho prysvyachuvav virshi
Zinci, naikrashchii v zytti.

Zinku svoyeyi mriyi
Vin maljuvav v uyavi
Svitlymy farbamy lita, oseni i vesny.
Hercoh Velyke Serce,
Skupanyi doleyu v slavi,
Tak i ne zmih zustrity
Tu, shcho bentezyt sny.

Yakos na poljuvanni
Hercoh Velyke Serce
V pastku zahnav umilo
Hordu i niznu lan.
Ochi tiyeyi lani,
Nachi yasni ozercya,
Tyho ioho blahaly:
"Vbyi, ale ne poran!"

Hercoh Velyke Serce
Vyhopyv luk i strily,
Hercoh u hrudy cilyv,
Shchob ne zavdaty muk.
Ale, Svyataya Divo,
Stalosya dyvne-dyvo,
Zbroya ioho krasyva
Vypala z duzyh ruk...

...Hercoh Velyke Serce
Tyho molyvsya Bohu
I tamuvav tryvohu,
I ne hotiv smertei.
Hercoh Velyke Serce
Prosto ne znav do toho,
Shcho na zemli buvayut
Lani z ochyma ljudei.