Syvyi muzykant

U pidzemnim perehodi
Vechoramy pry narodi
Hraye syvyi i samotnii muzykant.
Plachut struny na hitari,
Trohy hroshei u futlyari,
Os i vsya podyaka za ioho talant.

Buv i vin v zeniti slavy,
I iomu krychaly "Bravo!"
I na scenu kvity kydaly zinky.
A hitara revnuvala
I ioho ne vidpuskala,
Prytulyvshys do haryachoyi shchoky...

Hrai
Muzyku svoyu,
Syvyi Muzykant!
Ty v ridnomu krayu,
Nache emihrant.
Hrai
Pro svoyu pechal,
Pro svoyi zali,
Hrai – ljudyam dodavai
Shchastya na zemli!

Vse zmishalos v ridnim domi,
Yak u hrishnomu Sodomi,
I ne znaty, ce pochatok, chy kinec?
Pryzabuti davni p’yesy,
Serenady i polonezy –
Inshu muzyku dyktuye hamanec.

Vze vtomylys palci bili.
De vy, davni druzi myli,
Chto v mohyli, a hto prosto za buhrom,
Ta Maestro viryt svyato,
Yakshcho vin pokyne hraty,
To use ce ne zakinchytsya dobrom.