Torknys mene

Ya chasto prokydayus sered nochi,
Koly zab’yetsya serce, yak kolys,
I ya lezu, ztulyvshy micno ochi,
Povoruhuntys navit boyachys.

Tak dyvno vse, az motoroshno trishky.
Ty tut bula shche myt nazad, shche myt...
Tvoye teplo shche pam’yataye lizko
I niznyi trunok tak mene p’yanyt.

Pryspiv:
Torknys mene – ya tak coho bazayu,
Haryachym tilom pryhornys, molju!
Tvoyim vohnem ya dushu voskreshayu
I sam ne znayu, yak tebe ljublju!

Lyublju tebe tak trepetno, tak nizno,
Nenache vichno vtratyty boyus.
Ty vodnochas taka svyata – i hrishna,
Shcho ya klenu tebe i tobi moljus.

Tvoyi obiimy, yak vorota rayu,
Pekelnyi plomin na tvoyih vustah,
Nemov metelyk, ya v tobi zhorayu
I voskresayu, yak mifichnyi ptah!

Pryspiv

Ya budu prokydatys sered nochi –
Chai obstupaye temryava nima,
I ya niyak poviryty ne hochu,
Shcho pusto poruch – i tebe nema.

A nich taka voroza i baiduza
I ya moljus i shepochu v slozah:
"Yakshcho ne my, to hai hoch nashi dushi
Kolys zillyutsya tam, na nebesah!"

Torknys mene...