Dzyhad

Ce dobre, yak v tvoye oblychchya dyvlyatsya kohani ochi,
Shchob tak bulo zavzdy, ty bud-koho rozirvesh v klochchya,
Ne huby koho ty ljubysh – shchob bulo koho hubyty,
i ne vtrachai svoho oblychchya, shchob bulo po chomu byty.

V tebe svii dzyhad, v noho svii dzyhad,
I zoden ne zbyrayetsya zlizaty z barykad,
Bo my voyuyemo za pravo zlomaty sobi shyyu,
Voyuyemo, bo ljubymo, a ljubymo, bo vmiyem.

Pryspiv:
Dzyhad, Kozen maye svii pryvatnyi dzyhad. (4)

Za zinku i za yizu, za klyate myrne nebo,
Za shchastya buty pershym, abo vskochyty v halepu,
Viina za isnuvannya – vse prosto i sliv ne treba,
Yak kazut rosiyany: proshche parennoho rэpa.

V tebe svii dzyhad, v noho svii dzyhad,
I zoden ne zbyrayetsya zlizaty z barykad,
Bo my voyuyemo za pravo zlomaty sobi shyyu,
Voyuyemo, bo ljubymo, a ljubymo, bo vmiyem.

Pryspiv

Yakshcho zemlya ne bude puhom, moze peklo budet plyazem,
Aha, z divkamy u bikini, – takymy, yak ty vse zyttya chekav,
Otoz, rozslabsya, ne nervui, ne skyhly, chas pokaze –
I, bratyku, ne smykai ty Isusa za rukav.

Bo v tebe svii dzyhad, v noho svii dzyhad,
I zoden ne zbyrayetsya zlizaty z barykad,
Bo my voyuyemo za pravo zlomaty sobi shyyu,
Voyuyemo, bo ljubymo, a ljubymo, bo vmiyem.

Pryspiv