Try poverhy vertepu

Pershyi poverh – volodinnya capa,
Ce napiv korchma, napiv tyurma,
De zaha dvospalna mov kanapa,
Yama, yarmarka i yurma.

Pobutove sonne solodiistvo,
De Ohrim, Odarka i okrim nyh
Povsyudy diistvo, ce podiistvo
V hrami, de naivyshchyi symvol hrin.

Tut my benketuyem, beshketuyem,
Vypyvayem chashi i morya,
I suproty smerti mushketuyem
Bo vse duyem, hrypko kolyaduyem
Pro yakohos Boha i carya.

Ale yedno tym i druhyi poverh –
Cvyntar dlya poetiv ta muzyk.
Carstvo derev’yane i lyalkove
Zvalenyi, zuzytyi rekvizyt.

V’yanut kanty i movchat lysh kanty,
I lezyt pustelya nichyya.
Mov navik pishly komedianty
V rai, de ne zenut utryshyya.

Ptah nebiye, navishcho knyha tliye
Kriz beznosyh masok ta hrymas.
Nas nihto ne ljubyt, ne zaliye,
Nas nihto ne ljubyt, ne zaliye,
Nas nihto ne ljubyt, ne zaliye –
Podyvys Mariye, vse maliye,
Tilky bozyaryu vse yedno nas.

Ale ye nareshti poverh tretii,
Ce polya, shcho svityatsya zdalya.
Kozen z nas tam yizdyt u kareti
I spivaye lehko hoc-lya-lya.

Hoc-lya-lya, Hoc-lya-lya (10)

Tam Petro balamkaye kljuchamy,
Storoz Marko vertohradnyi zuh.
I letyat arhanhely z mechamy
Chysto mov komety, tak shcho, uh!

Tam pochvary kemony kyvaly
Het zapaly v herbu i haplyk.
Tilky muchyt vydymo zuhvale
Pannochok, yakyh my ciluvaly
I zemli, shcho vtnula z nas muzyk,
Zemli, shcho vtnula z nas muzyk,
I zemli, shcho vtnula z nas muzyk.