Arnika

Hroshi v livomu karmani, ya valyayus na divani
Ya vmykayu televizor – znayu ya, shcho bude dali.
Chuyu yak zvynyt dzvinok, pidiimayu – ya prorok!
Holos tvii uze vpiznav ya, pospishayem do zirok...

Pryspiv:
Arnika, arnika...

Tepli shapky my odily, rad dva try i poletily,
tam de hory polonyny, de snihy i verhovyny,
kvity tam duhmyanym zarom rozkvitayut i rostut,
ale z pomiz nyh charivnyh nam Arnika skaze put.

Pryspiv

Oh Arnika, ah Arnika, ty solodka yak klubnika,
ty odna dlya mene vtiha, yak Ruslana – dyka, dyka
Ya shukayu, vyhlyadayu, a choho i sam ne znayu,
bo roste charivna kvitka v poli des daleko v hayu.

Pryspiv