Konversiya

Ty tilo i krov, ty teplo i dusha, zyttya dala tobi zemlya,
Lysh krokom stupyvshy yedynym po nii, tobi povertatys pora.
Ty tut – lysh sekunda, odna lyshe myt, klityna yedyna na nii –
Tak shvydshe z otrymui harant na tranzyt, brudnyi i po poyas v bahni.

P’yuchy vodu z staro-pradavnih dzerel, ne mozesh napytys vody,
Ne mozesh zalyshyty inshym yiyi, ty budesh pljuvaty tudy.
Do hmar vysochitymut dymu stovpy, povitrya vdyhatymesh z nyh,
V krayini rozumnyh narodzenyi ty, pomresh ty v krayini durnyh.

Ty ne rozumiyesh, to maty tvoya, nezryachyi, ty tilo puste,
Ruinui i vbyvai, bo tobi vse odno, dyvys, shcho chekaye tebe.
Nehai chervoniyut vid krovi richky, zhoraye do tla vse zyve,
Bo v tobi nemaye kohannya i sliz, konversiya nas ne myne.