Haiky z Yamaiky

Tobi buv potriben, zdavalos, shcho niby
Tak chym vidriznyayetsya lizko vid dyby?
Lihtar kolorovyi, pryyemni rozmovy
A dali – ne vazko, suzet vze ne novyi
Kislot kilovaty i vuha iz vaty
Yaskravyh ljudei, idei zabahato
A ty ne vidhodysh, ty z riznymy brodysh
Dodomu pryvodysh, laskavo rozvodysh
V meni tilky rehhi zalyshylo tegiv
Radoshchi v mori, nadiyi prozori
Tikayuchy tynom ya paca nadybav
Znaiomu mashynu, a v nii – hmary dymu
Ni soncya, ni plyaziv, u shemi blindaziv
Yak vy zyvete, nu hto z vas rozkaze?
Lysh kluby i truby, pidvaly-tramvaly
Yak vse ce distalo, povitrya zamalo

Pryspiv: (2)
Ya mih by ne znaity ta znav de shukav
A ty z’yizdzala z temy, movlyav, my taki usi
Mozlyvo ya na Yamaiku b tebe zabrav
Lave ne vystachalo nam na taksi

Z toboyu ya hasav, navysav, a vohon zhasav
A poryad vsi ne ti, navmannya my u temnoti
Kovtok z nalyvaiky, kvytok do Yamaiky
To buv tilky son, a miz namy vze haiky
Os trapy vidvodyat, piloty pidhodyat
Vstavai, ty prospav, vze troleibusy hodyat
Ne vidkryvayu ochi, vidchuvayu shcho tebe nema
I hore – ni tebe ni morya, a vse bulo poryad
Dyakuyu-siba za kysle, za pyvo
Za te shcho ne bulo-bulo, za to shto ne bylo da bylo
Tikayuchy tynom ya paca nadybav
Znaiomu mashynu, a v nii – hmary dymu
Ni soncya, ni plyaziv, u shemi blindaziv
Yak vy zyvete, nu hto z vas rozkaze?
Lysh kluby i truby, pidvaly-tramvaly
Yak vse ce distalo, povitrya zamalo

Pryspiv (4)