Yavir i yavoryna

Ya stuzyvsya, myla, za toboyu,
Z tuhy obernuvsya mymohit
V yavora, shcho, palenyi zurboyu,
Sam-odyn miz bukamy stoyit.

Hraye lystya na vesnyanim sonci,
A v dushi – pechal, yak nebesa.
Vin roste i spivaye yavoronci,
I zhoryaye vid slozy rosa.

Snih letyt koljuchyi, niby tryna,
ide zyma i beskydamy hude.
Yavorovi snytsya yavoryna
Ta yiyi kohannya molode.

Vin ne znaye, shcho nadiidut ljudy,
Zmiryayut ioho na poruby,
Rozitnut iomu pechalni hrudy,
Skrypku zroblyat iz ioho zurby.