Kazka pro kozaka ta chorta

Yihav iz boyu Kozak z yurboyu
Na vidpochynok do svoyeyi divchyny.
Vona zyla v misti – verst shche zo dvisti
Konyam letity. Az stalo temnity.

Zlovyv kilka hav ta vid svoyih vidstav,
Krychyt z perelyaku: "De z vy, moyi druzyaky?!
Yakoho ce bisu ya v’yihav do lisu?"
Az raptom z hillyaky zlizaye chortyaka.

"Choho mene klychesh? Moze, dushu pozychysh?"
"ioi, Diva Prechysta! Zhyn, syla nechysta!"
"Kin ta shablya horoshi, ta ya dam tobi hroshi
Budesh v mene sluzyty – vidmochkam nohy myty."

"Ne sluzu ya nikomu, tilky Bohu odnomu,
Ni lyaham, ni tataram, i tobi ya ne para."
Shablya svysnula vhoru, ta yakraz v otu poru
Ranok pivnem ozvavsya – Chort kudys podivavsya.