De rosly ci kvity

Ty vdyvlyayeshsya u vechir,
Rahuyesh vohnyky,
Holubyt suknya nizno plechi,
Tvii dim chekaye kohos.
I chomus horyat dvi svichi,
Chocha vze vin ne tut davno.
Koly zlamalosya krylo
I zabula ty

Pryspiv:
De rosly ci kvity,
De buv teplyi viter,
De hrilo skriz ioho teplo,
De vse inshym niz zavzdy bulo.
Shcho znaidesh u sobi,
Shcho ne znyklo v tobi,
Te, shcho snihom vze davno zamelo,
Zhadayesh, prozyvesh ce v myt i znov.

Lovlyat inodi tvii pohlyad
Vony peljustkamy,
Shcho pidhodyt blyzko-poryad
I znov tikaye kudys.
Ty hotila bachyt v komus,
Te, shcho u nomu berehla,
Shcho kylymom chas zastyla
i zalyshaye tam

Pryspiv

Shcho tryvatyme pevno vichnist
I cyu myt ty budesh tam
Myt povernesh v zyttya nazad

Pryspiv