Niby vchora

Niby vchora, moya mamo,
Ty budyla mene rano,
Hovoryla meni: "Synu, chas nastav".
Chas vid ridnoho porohu,
Klyche dal tebe v dorohu,
Shchedryi ranok soncem vze tobi zahrav.

Vze tobi daruye sonce novyi den,
Dzerelo nespivanyh ishche pisen.
Shchedroty cherpny u nomu, dobroty,
A u rankiv zolotystyh chystoty.
Dyvo-syly nabyraisya u zemli,
Pam’yatai shchoden slova moyi.

Niby vchora, moya mamo,
Ty budyla mene rano,
Promin soncya usmihavs v ustah tvoyih.
Tvoya usmishka pryvitna
Vyprominyuvala svitlo,
Tvoye slovo zihrivalo zavzdy vsih.

Vze meni daruye sonce novyi den,
Dzerelo nespivanyh ishche pisen.
Shchedroty cherpnu u nomu, dobroty,
A u rankiv zolotystyh chystoty.
Dyvo-syly nabyrayus u zemli,
Pam’yatayu ya slova tvoyi.

Niby vchora, moya mamo,
Ty budyla mene rano,
Z tyh chasiv svitankiv stilky vidiishlo.
Lita z sumom vidlitayut,
Tvoyi vnuky pidrostayut,
I dayu yim tvoyu lasku i teplo.

Vze moyim synam daruye sonce den,
Dzerelo nespivanyh ishche pisen.
Shchedroty cherpnut u nomu, dobroty,
A u rankiv zolotystyh chystoty.
Dyvo-syly nabyraites u zemli,
Oi syny, sokolyky moyi. (ves kuplet – 2)