Na vidlunni

Na vidlunni velykyh shlyahiv zyvemo my,
z namy poruch Hospod za podiyamy sposterihaye,
vin zyve nedaleko – livoruch, i za nebokrayem,
ale stezky ioho nespodivani i nevidomi.

Ya idu iz dalekyh krayiv, de likuyutsya rany,
tam bile sonce peche – doky nebo zasmahne,
u vikonce todi podyvytysya temryava prahne,
i rushayut rozevoyu vichnistyu strumy iordanu.

Ya zvidty nesu Slovo Boze, v cyh zemlyah ne znane.
Ya tez viryu u Boha yedynoho, pane,
ale ne rozumiyu, yak tut opynylas:
mene Vershnyk prynis iz maibutnoho na urahani,
a, moze, meni vse nasnylos, nasnylos, nasnylos...

Chy mozna pity z Vamy, pane, zdolavshy utomu,
znaity vidpovidi abo prosto dorohu dodomu.
Na vidlunni velykyh shlyahiv zyvemo my,
z namy poruch Hospod za podiyamy sposterihaye,
vin zyve nedaleko – livoruch, i za nebokrayem,
ale stezky ioho nespodivani i nevidomi.