Svitska dama

Tak prosto – kvity i vyno,
I teplyi doshch – vesnyane dyvo
Meni nahaduye davno
Zabute vze i nevazlyve –

Vash pohlyad, kvity i vesnu
Zaplachu ya ne pered Vamy:
Vy tut, zi mnoyu, – ya zyvu
I chesno hrayu svitsku damu.

Ta vechir pidhanyaye Vas,
I vze pora – shumlyat dereva.
Tak vmilo i shchyro vodnochas
Vy svitskoho zihraly leva!

Vy shche pryhodyly ne raz.
Buv zapah kavy i zalju,
I rozluchav nas voroh – chas
Bez pocilunkiv i "ljublju",

I spodivalas ya darma,
Shcho mriyamy zahoyu ranu...
Ta marno: zakinchylas hra,
I tyho plache "svitska dama".