Ya ne znayu

Ya ne znayu, shcho robyty... Ya ne znayu, shcho kazaty...
De znaity charivni kvity, shchob tobi podaruvaty...
Shchob tebe prycharuvaty – na sekundu, na hvylynu...
Bo takyh, yak ya, – bahato, a taka, yak ty, – yedyna...
Kozen vypadkovyi pohlyad zachipaye dyvni struny.
Koly ya z toboyu poryad, tilo probyvaye strumom.
Shepochu slova kohannya – ledve chutno... Tyho-tyho,
Adze ty moyi ziznannya vse odno zustrinesh smihom...

Pryspiv:
Ale mov solodkyi hrih –
Tvoyi huby, tvoyi ochi!
Zalyshytysya bez nyh
Ya ne mozu i ne hochu!
Znovu sam sebe zryvayu –
Zalyshayus i znykayu...
Shcho znahodzu, shcho vtrachayu –
Ya ne znayu, ya ne znayu...

Zahlynayuchys u hvylyah tvoho zbudlyvoho smihu,
Porynayu v bozevillya i shukayu v nomu vtihu...
Spodivayus na vidlyhu – ce dlya mene nadvazlyvo,
Bo probyty tvoyu kryhu nemozlyvo... Nemozlyvo!..

Pryspiv