Nache vohnem... z toboyu

Taki u nas z toboyu vechory buvayut:
Vulyci, ljudy – zustrichayut i provodzayut.
I vid nezvychnoyi krasy tvoyeyi knyazoho mista
Serce tancyuye – obertom ide holova.

idem povilno my po brukivci.
Ty holovu shylyla na moye pleche.
Myt zyttya cya varta pisni,
Shcho kohannya nashe hriye.

Pryspiv:
Nache vohnem... (4)

Doroha vze zakinchylas, nashi pochuttya – o, ni!
Dlya mene vse taki z palki usta tvoyi.
Lyubov zavzdy zapaljuye, pidtrymuye shchomyt:
Tomu zyttya bez neyi pohasne – ne zhoryt.

Taki u nas z toboyu vechory buvayut:
Vulyci, ljudy – zustrichayut i provodzayut.
I vid nezvychnoyi krasy tvoyeyi knyazoho mista
Serce tancyuye – obertom ide holova.