Nastala osin, tyha i sumna.
Bredem, za ruky vzyavshysya mov dity.
I ty zryvayesh prydorozni kvity —
Ya z sluhayu, yak zurytsya vona.
Nastala osin — tyha, zolotava.
Vohon pohaslyi v serci my vorushym —
I lynut na kolinah v nebo dushi,
I molytsya zemlya, i lyne “Ave!”
Strekozy zoloti tudy-syudy
Snuyut samotno dzerkalom vody...
Samotnii v lisi moh, plody ziv’yali...
Nastala osin... Ya, kohana, hochu
Cilunkiv u tuzlyvi tvoyi ochi
i rozviyaty usi tvoyi pechali.
Nastala osin... Ya, kohana, hochu
Cilunkiv u tuzlyvi tvoyi ochi
i rozviyaty usi tvoyi pechali.