Spovid rozstrilyanyh dush

V zymovim dymnim tumani
My boroznoyu lyahaly...
Spasinnya v Boha blahaly,
Kuli z hrudei rahuvaly…

Tam kruzlyaly u nebi
Holodni pohlyady krukiv,
Prokydalysya Kruty
V ostannih nashyh ruhah...

A bilyi snih vze chervonyi
Vid yunackoyi krovi,
ity u nastup povoli
Znovu i znovu hotovi...

Cholodne sonce – nam v ochi,
Chervona orda polonyla.
Ale z tak zyty my hochem!
Nas bida poridnyla.

Vidlitai, dushe, nesy spokutu.
Vidlitai playem, pam’yatai Kruty.
Vidlitai, dushe vilna, neskuta.
Vidlitai playem, pam’yatai Kruty.

My naviky pam’yatatymemo rankove nebo.
My nikoly ne zabudemo vsi nashi mriyi.
Pam’yatatymemo zavshe kohanyi pohlyad.
I naviky proklynatymemo klyati viiny.

Vidlitai, dushe, nesy spokutu.
Vidlitai playem, pam’yatai Kruty.
Vidlitai, dushe vilna, neskuta.
Vidlitai playem, pam’yatai Kruty.