Kolyskova

U suyeti ruhiv,
Siryh mashyn zvukiv,
Ya pidnimu ruky,
Ya vyshche za nyh.
Zi svoho vikoncya
Anhela-ohoroncya
Proshu v lyce soncya,
Z dytynstva tak zvyk.

Sytyi vid falshi
Chochu vtekty,
Zmyty vse zaive
I dali ity!
Ne rozhubyty
I donesty
Chesni motyvy,
Chesni dumky

Po m’yazam i zylam
Betonnoho tila

Pryspiv:
Koly ty vnyzu
I syl vze nema –
Zhadai, hto my ye,
Zhadai ci slova!
My – chasha nadii,
My – neba voda,
My – zerna zemli,
My – symvol zyttya!

U suyeti ruhiv,
Siryh mashyn zvukiv,
Ya pidnimav ruky,
Ya buv vyshche za nyh.
Misto mene chulo,
Misto moyim bulo
I do zemli hnulo,
Ale ya ne styh! (4)

Pryspiv