Derevo

Sluhai, yak derevo puskaye korinnya
Vseredyni tebe, ioho hillya
Vyhnalos vhoru do soncya zylamy ruk.
Tam, na vershku, bilya tvoho hnizda
Vyrostut skoro novi mista,
Vulyci tvoyih dumok – moshchenyi bruk.

Pryspiv:
Yakby z to ne zemne tyazinnya!
V ruci – ptah, a ne ce kaminnya!
Yakby z to ne tut, ne na cii milyni,
My mohly b buduvaty v sobi korabli!
Yakby z to...

Derevo v tobi, p’yane vid cvitu,
Tinnyu zastupyt piv moho svitu
Vid vsevydyuchoho oka kryklyvoho soncya.
Vesny u tobi, vidzyvshy svii vik,
Stochat z ochei berezovyi sik,
Ne hovai svoho lycya!

Pryspiv