Nebesna sotnya

Kudy pishla bez imeni dusha?
Chomu ne dochekalasya, stokryla?
Nevze ne bachyla? Tonka zyttya meza!
Yak shvydko ty yiyi perestupyla!

Kudy letysh, bez imeni dusha?
Stryvai, pobud, posluhai yak moljusya...
Polehkym vitrom kryl kudys rusha,
Proshchayetsya i kaze: "Ne vernusya..."

Stryvai, dusha! Na zahid chy na shid?
Skazy, dusha, zvidkil tebe chekaty?
Myne zyttya, proide shche sotnya lit,
A ya chekatymu, ya budu povertatys!

Molytvamy, ustamy do zirok,
Z yakyh ty budesh vichno vyhlyadaty!
I hostrym shchemom v obrysah kvitok,
Yaki tobi ya budu pokladaty...

Prosty, dusha, za te, shcho ne zberih...
Za te shcho, ya ne vstyh tobi skazaty:
"Stryvai dusha, osylymo porih!
Davai razom! Razom peremahaty!"

Pryspiv:
Koly pishla u svii smertelnyi bii,
Ne znala ty, shcho budesh ne samotnya.
Vizme tebe u svii horobryi strii
Naikrashcha sered vsih Nebesna sotnya.