Ya povernusya zyvym

I.
Ne plachte, mamo, ya ishche zyvyi,
Molytvu chuyu Vashu – kozne slovo.
Nesu ya svii obov’yazok svyatyi:
Boronyu krai i nashu ridnu movu.
Leleka, yak vertaye do vesny,
Povernusya zyvym ya i zdorovym.
A poky zihrivayut mene sny,
Tam hornus u obiimy Vashi, mamo.

Pryspiv:
Vorozi tanky i postrily harmat
I posvyst kul – svyncyu holodnyi viter.
Dumky mene vidnosyat v ridnyi sad,
De maty i kohana i dity-kvity.
Ne stanu ozyratysya nazad,
Vpered itymu az do peremohy.
A prostir neba rozryvaye HRAD.
Dumkamy, ridni, ya iz vamy vdoma.

II.
Prosty, kohana, ditochky, prostit,
Ta zaraz ya ne mozu buty poryad.
Dlya mene, nache vichnist kozna myt:
Viiny pered soboyu bachu pohlyad...
Vazke i chorne dyhannya viiny –
Z vohnyu kriz dym shchoranku sonce shodyt.
Shchonochi zihrivayut mene sny,
V yakyh cilunky vashi i doloni.

Pryspiv