Sokoly

Raz sydily-sydily ta i dumaly my,
Sydily ta i dumu my hadaly:
Chomu z ne sokoly, ne sokoly my?
Chomu z ne sokoly, chomu ne litayem?

Ya sobi ne dumav i ne hadav,
Shcho ya tez vmiyu litaty,
Poky meni druh ne pokazav
Yak svoyi kryla rozpravlyaty!

Pryspiv:
Sokoly-sokoly, soko-sokoly my!
Rozrizayem povitrya sribnym krylom!
Sokoly-sokoly, soko-sokoly my!
Nad zovtym zytom, pid synim nebom!

Tak vsi zyvut sobi i ne dumayut, ne hadayut,
Shcho vony tez vmiyut litaty!
Poky ne znaidetsya toi,
Chto litaty yih bude navchaty.

Pryspiv