Dodomu

De tyho spokii vpade na tim’ya
I nevlovymo nakotyt slozy,
De na asfalti shche zapah lita,
Ta vze v bahryane ubralas osin,
Ya povertayus znovu dodomu.

De v koznim kroci luna dytynstva,
Shcho nam tak dovho shche vchora snylos,
Tut tak bahato pereminylos,
Ta vse z, shcho malo, taky zdiisnylos!
Ya povertayus znovu dodomu.

De vsi dorohy navik ziishlysya
I vidnaishlysya uraz u tobi,
De tvoyi kvity v moyim kolossi,
De tvoye sonce v moyim nebi,
Ya povertayus znovu dodomu.