Molfar

ioho im’ya, tobi znaiome, vin Molfar,
Rukamy hmary, rukamy hmary rozhanyav.
Vin svoyu donku, vin svoyu donku ne viddav,
YiYi vsi hraly, ale ne znav pro ce Molfar.

Koval pidkovu, koval pidkovu ne skuvav,
Sluzytel cerkvy – vin svoyu pastvu ne zibrav.
I kozen z vas by pered neyu ne vstoyav.

Ni molodoho, a ni staroho vze nema,
Chto vmer vid hromu, a hto vid hostroho noza,
Molfar smiyetsya, Molfar tancyuye na hrobah.

I vsi, hto htyvyi, buv donci mylyi,
Vony vmyraly na rukah.
Tym, hto kohalys, v hrihu kupalys,
Vin vtiljuvav naibilshyi strah.
Bo pravyt u lisah!
Tancyuye na hrobah!