Ty pryishov

U pavutynni ves skrutyvsya chas
I pavuchkamy bihayut hvylyny,
I ya sama, tomu shcho kozen raz
Vtrachayu shchos, puskayu samoplynom.
Choch v shparky i popadayut kabluky
I ity vazko, ity ne syla,
Nema dorih lysh vitryaky
I sered nyh sebe zhubyla.

Ty pryishov neklykanym
Cherez pryzmu rokiv,
Lebedynym klekotom
Rozbudyv mii spokii!
Ty pishov i ne spytav,
Vidletiv u vyrii
I lyshyv mene odnu
U chuzii kvartyri!

Na zal, tebe ne vstyhla pokohaty,
Mynuv nash chas yak niby ne buvav,
I bilsh ne pryidu do tvoyeyi haty,
Ne znimu z tvoho lizka pokryval.
I ne zahlyanu bilshe v ochi,
Ne vizmu te, shcho hochu maty.
I dali – odynoki nochi –
Meni tebe tak bude brakuvaty!

Ty pryishov neklykanym
Cherez pryzmu rokiv,
Lebedynym klekotom
Rozbudyv mii spokii!
Ty pishov i ne spytav!.. (2)