Neidealnyi

Neidealnyi, mayu pohanyh zvychok trishky,
Napryklad ljublju hodyty usyudy pishky.
Prosto roblju pershyi krok, za nym druhyi i dali,
Prote ne ster shche mynulorichni sandali.
Povilno ta koly pospishaty ne treba,
Pobachu povnu kartynu, a ne shmatochok neba.
Zvuk lystya pid nohamy, zapah vitru,
Koznoyu klitynoyu oseni palitru.
Vidchuvayu, zmyvayut vhoru zhrayi,
I tak solodko zahodyat v nizdri korovayi.
Shcho z vikna? Polosu zminyuye polosa,
Lyudy bez oblych, torohtinnya kolesa.
Z punktu A vstyhnuty, vklynutysya v pravyi ryad,
Kozen den znovu cei shvydkisnyi maskarad.
Nu a ya, na svoyih dvoh sam dayu sobi radu,
Lyshayuchy problemy daleko pozadu.

Pryspiv:
Nenormalnyi, a shcho take norma?
Sebe vbyvaty za svii kosht? Bomba!
Vlyvaty i vdyhaty tonnamy otrutu,
I pomyraty molodym, ne hochu i ne budu. (ves kuplet – 2)

A shche ya viryu ljudyam, os taka bida,
I ne skazav by, shcho vsi yak kryshtal, ta vynen sam.
Zyvu za pryncypom, yak ty do nyh tak i vony,
Vin ne pracyuye? Ne znav, daruite, zavynyv.
Deyakym recham krashche by navchaly v shkoli,
Lyubysh stupaty na hrabli? Zvykai do bolju.
Davai rivno stilky, skilky ne boyishsya vtratyty,
Shchob potim ne vydalyaty zapyty.
Z inshoho boku, v zytti treba platyty za vse,
Dosvid za prosto tak nichoho ne daye.
Shcho holovne? Vidnaity sebe, znaity svoyih,
Tyh, hto zalyshytsya navit yakshcho ty ne peremih.
Menshe yih niz hotilosya ta to puste,
Yakist, a ne kilkist, zvazai na te.
Cinui shcho ye, htos nemaye i polovyny,
Dumky pravylni v spadok peredaty synu.

Pryspiv