Druzba

Tilky spravznye v zytti ye, naspravdi, vazlyvym!
Ne deshevi smishni i banalni pidrobky!
Pid brehni ruinivnym i zhublyvym vplyvom
Pomylkovi robymo kroky!

Poryad htos spivchuvaye "vidverto" i "shchyro",
Ta smiyetsya pidstupno za spynoyu, zlisno!
Upiznaty falshyvoho yak lycemira,
Doky vse shche zminyty ne pizno?

Yak diznatys, shcho ye ne brehneyu, a pravdoyu,
Chto dlya tebe naspravdi shcho znachyt?
Koly dobre tobi – zavzdy "druziv" bahato,
Yak pohano – chy bahato pobachyt?

Chas rozstavyt use po svoyih miscyah!
Ne trymai u sobi obrazy vchorashni!
Vsi pidrobky znykayut nazavzdy z zyttya,
Zalyshayutsya tilky spravzni!

Pryspiv:
Ya dyakuyu vsim, hto prodav mene i kynuv,
Chto ne pidtrymav, hto zradyv – tym bilshe!
Zavdyaky vam znayu ya druzby cinu!
Dyakuyu, vy mene robyte sylnishym!
Ya dyakuyu vsim, hto poryad zi mnoyu,
Chto pidtrymuvav i ne prodav by nizashcho!
Zavdyaky vam ne zdavsya i vstoyav!
Dyakuyu, vy mene robyte krashchym!

V mene ye spravznii druh! Vin zavzdy poryad buv!
Dobryi, chesnyi, pryamyi, poryadnyi!
U zytti z riznyh smuh vin mene ne zabuv,
Ne povivs na instynkty stadni!

Shchyro viryu iomu, meni prosto z nym zyt!
Koly vsi pohovalys po norah,
Vin nikudy ne znyk i buv poryad v tu myt,
Koly, raptom, z’yavylosya hore...

Vin buv poryad, koly ya nichoho ne mav,
Koly ya zalyshyvsya za kadrom!
Vin platyv za oboh, vyhody ne shukav,
Nazyvav mene svoyim bratom!

Peremohu zdobuv ya, ne vpasty zumiv!
Serce moye napovnylos radistyu!
Vin takoz poryad buv, shchyro i virno radiv,
Ne tyahnulo vid noho zazdristyu!

Pryspiv

My z toboyu udvoh hrizni hory zvernem!
Tilky poryad potribno ity!
Z namy vira i Boh, tomu my dosyahnem
Bud-yakoyi vershyny, mety!

Toz spasybi tobi, shcho u mene ty ye!
Ne bida te, shcho my tak daleko!
Zavdyaky nashii druzbi teplishe staye
I zyvetsya po-spravznomu lehko!

Pryspiv