Na ostrovi chekannya

O plyamy chorno-bili u korotkomu zytti,
Lyshylosya pomriyaty i zbahnuty – ne svyati.
Yak malo i bahato treba maty pomiz tym,
Shchob zyty mudrym starcem i zletity molodym.

A zavtra znovu zavtra znovu koma na kinci,
I trubka telefonna u shvylovanii ruci,
Ty znovu zhubysh slovo i u prirvu pide chas –
Cya pauza movchannya bude pryspivom dlya nas!

Pryspiv:
Ta krutytsya Zemlya,
Shchaslyva myt vtikaye,
Yiyi ne zdozenesh,
Koly zyttya nemaye.
Poklych mene ljubov
U podoroz kohannya,
Ya tak davno zyvu
Na ostrovi chekannya.

Ya hochu hrity sutinky ne kradenym vohnem,
Zminyty komu krapkoyu dlya novyh svitlyh tem.
Ya vsi naikrashchi pomysly z toboyu uyavlju,
Bo ya ishche nadiyusya, bo ya ishche ljublju.

Yak hochetsya zanurytys u te choho nema,
Ne chuty kom zi smykom i ljubyty ne darma,
Yak hochetsya iz druzyamy provadyty svyata
Ta znaty, shcho ljudyna bilya tebe same ta!

Pryspiv (2)