Shukai svoyu dorohu

Sohodni vstav zyvyi – i to buv dobryi znak.
Ya pidiimayu ruku – ya stysnuv kulak.
Ya trohy pizno zrozumiv, hto ya choho vid sebe hochu,
I breshut ti, hto zalyvaye – vyshche ty ne skochysh.

Pryspiv:
Shukai svoyu dorohu!
Dolai svoyu tryvohu!
Shukai svoyu dorohu!
Ta idy vpered!

Meni nabrydlo tupo hayaty svii chas.
Ya nerishuchym buv, teper zlovyv svii shans –
Zyttya take korotke, i hto zna, shcho dali z namy bude,
Ta ne spalyvshy kryla, ne zmohly b litaty ljudy.

Pryspiv:
Shukai svoyu dorohu!
Dolai svoyu tryvohu!
Shukai svoyu dorohu!
Ta idy vpered!
Shukai svoyu dorohu!
Ty zavzdy mayesh zmohu!
Shukai svoyu dorohu!
Ta idy vpered!