Kolys

Yak ne kruty, a tak buvaye –
Slova ne v’yazutsya niyak,
I rozuminnya bilsh nemaye.
Ce mene lyakaye, tak
Lyakaye.

I niby bachu – svitlo syaye,
Mene iz temryavy manyt.
Ta lysh torknus ioho – znykaye,
Hasne tak zradlyvo vmyt.

Pryspiv:
Vse bude dobre – ya ce znayu,
Vse bude krashche – yak kolys.
Shchodnya cyu myt ya nablyzayu,
Znayu – tak bude kolys.

Pryishov nizvidky, idu v nikudy.
I nache kameni tverdi –
Navkolo zli baiduzi ljudy,
I ya miz nyh po cii zemli
Blukayu.

Chasom v kinci tunelju syaivo –
Ne vyhid, a lokomotyv.
Ta ya na noho vchasno syadu,
Nym doyidu do mety.