Nostalhiya

Yak harno pahne nostalhiya molodyh
Svoboda slova, tvoye pravo na movchannya
Tvii svit podilenyi na dobryh i na zlyh
V svoyi trynadcyat, dvadcyat try i do zvykannya...
I pislya nas takyh var’yativ maljukiv
Ty v bank, vin pank i vsi dorohy roziishlysya
Subota – den samotnii hoch i vyhidnyi
Dyvany, chai, doroha... ne zeny, ne zlycya

Zyttya rozkydaye po riznyh frontah
De v sviti odnomu my zovsim ne spilni
Ya bachu ves svit v tvoyih dyvnyh ochah
Ya vilnyi upasty, zletity ne vilnyi

Ya nache teplo navesni... pryyemnyi, ale nestabilnyi

Afishi yunosti, znaiomi imena
Teper ty skyhlysh vynyatkovo u podushku
Ty ye des tam, ale v zytti tebe nema
Ya znayu, de my zahubyly svoyi dushi
I dity novi, pokolinnya neprostyh
Nasnahy vystachyt sohodni lysh na zazdrist
Vse prosto tak, neprosto tilky dlya durnyh,
My staty pravylnymy, zovsim ne boyalys...

Yak harno pahne nostalhiya molodyh
Shokuyut ochi yihni vytoncheni ruhy
Vidrada tym, zarady koho zyty zvyk
Reklama tym, u koho nadto chysti ruky
A dali my... pohrayem znovu u zyttya
Ty v bank, vin pank i iomaio yak oblazalys
Charivni posmishky na skryvlenyh vustah
My korabli, yaki do mriyi ne distalys