Transliteration
Menu
V dalekim krayi, shcho v imli
Na inshomu kinci zemli,
De nostalhiya, mov udav,
Vse davyt, a ne obiima –
I vze, zdayetsya, syl nema, –
Pro krai svii ya rozpovidav...
* * *
Yakby ty znav lysh, mii amihu,
Yakyi chudovyi zapah snihu
Ta zapah taloyi vody –
Tebe manylo by syudy!
Yakby ty bachyv tilky inii,
Shcho na drotah elektrolinii,
Kushchah, derevah!.. Na hvylynu
Prysyade ptashka na bylynu –
Hoidayetsya bylyna ta,
i tak harno inii oblita!
Moroz maljuye vizerunky.
Na richci kryha trisne lunko.
U dzerkali tonkoho lodu
Lyubuyetsya na svoyu vrodu
Hnuchkyi i dovhyi verboliz.
Blyskuchi vid zamerzlyh sliz,
Zavmerly verby tyho. On
Pid verbamy slidy voron,
Mov hrestyky na rushnykovi,
U chas prohulyanok chy loviv
Zalysheni. A na dolyni,
De travy buini buly, nyni –
Povyta mloyu bila dal.
U vsomu – cnota i pechal.
Nesut snihamy mene lyzi –
Moroz shchypaye, viter lyze! –
Po shylu horba mchu navskis –
Tudy, de on chorniye lis.
Vidchuv ya zrazu ioho lasku –
Tam tyho i teplo. Spravznya kazka!
Lezyt, mov vytvory umili,
Bahatyi snih na holim hilli,
A zverhu shche iskrystyi inii –
I syno-bilyi i bilo-synii.
Yalyny tam stoyat stinoyu:
Propustyat – i zimknutsya za mnoyu.
Zacheplju hilku yakus sylno –
I dovho snih dribnyi povilno
Sidaye i tane na doloni.
Krasa neznanyh shche symfonii!
Vse dali tin moya syahaye –
Zymove sonce vze sidaye.
Choch serce shche pobuty hoche –
Proshchayus z lisom neohoche.
Moroz micnishaye nivroku!
V vechirnyu poru moyi kroky
Ryplyat vze holosno, i ya
Zamerz – i navit tin moya.
I ot chymduz bizu do haty,
Shchob ruky u vohon uphaty...
Nema mylishoyi vid vtihy
Dyvytysya, koly zi strihy
Zvysayut bili svichi lodu
I tyho plachut u pohodu.
Ostannya stalasya vidlyha,
Na richci skresla uze kryha,
Chastishayut ljubovni sny –
U vsomu podyh vze vesny.
* * *
Yakby ya tilky lysh zumiv
Dibraty tyh potribnyh sliv
Ta opysaty v nas vesnu!..
Vse prokydayetsya vid snu.
Nemov dytya shchaslyvi vy,
Shcho pershyi parostok travy
Probyvsya vze kriz lyst pozuhlyi.
Shche hole vse – ta vze nabuhle.
Ryady derev zavmerly zranku
V neyasnomu z brunok serpanku.
Stoyat bez lystya shche topoli.
Naprovesni vony shche holi –
Lyshe nelicheni vorony
Vkryvayut yih rozlohi krony,
I halaslyvo v verhovitti
Lashtuyut hnizda sobi z vittya.
Ta pryide chas – i topolynyi
Zirvetsya puh todi i polyne,
I vkryye zemlju, niby snih –
Az bude vydno slidy nih.
Torkatymetsya loskitlyvo –
Az poky zmyyetsya u zlyvu,
Chy popadetsya vitroviyu,
Yakyi ioho po svitu zviye.
V beriz vze stovbury volohi
(Koly samotni – to rozlohi,
A v koli – to strunki i vysoki) –
Po nyh strumky stikayut soku,
I v trishchynah kory murashky
Tam upyvayutsya nym tyazko.
Trava roste nechutno; rosy
Na nii stoyat vze vranci. Bosym
Tak ljubo krapli rosyani
Zbyvaty u slidy meni!
A verby, verby zabuv ya!..
Vony – obytel solov’ya,
Yakyi na samomu svitanku
Sobi v zelenomu serpanku
Vyvodyt pisnyu solov’yinu
i laskavo budyt Ukrayinu.
Zelena, kvitnucha, umyta –
Vona chekaye uze lita.
* * *
Yak p’yanko pahnut kvity vlitku!
Miz nyh litaye napidpytku
Serdytyi ta ohryadnyi dzmil.
Bdzola nese za kilka myl
Do svoho vulyka nektar.
Ta vze zanadyvsya kosar –
I, oblitayuchy pokis,
Bdzola rydaye medom sliz.
i letyt v polya, bo tam voloshky
Syniyut v zyti; dali troshky –
Dzvinochky, polovi romashky
i, hytayuchys na vitri vazko,
Chervonyi plomeniye mak.
V pahuchyh travah ljubo tak
De-nebud prylyahty na spynu
i dyvytys v nebo, de nevpynno
Vysoki hmary vdal bizat
Ryadamy, yak nebesna rat.
Miz berehamy nevelychka
Teche do morya tyho richka.
Lyublju laskavi yiyi vody,
Bo ya dytya toyi pryrody
I vze zanuryuyusya – a-ah!.. –
Lovyty rybu u korchah...
V vodi po shyyu vze hodynu
Chatuyu vperto na rybynu.
U vodu vraz vpade komaha –
Tripoche i ne zletyt, nevdaha.
Ne vidkryvayu svoho rota –
Shche zaplyve, nemov do hrota!
Z hvylynu tak... I nakinec,
Urvavsya karasyu terpec –
I vin kovtnuv toho zyvcya.
I tak teche vse bez kincya...
U moyim mylim, ljubim krayi
Use syurkoche i spivaye.
Yakyi nadvechir zabok spiv!
Tak hor by znanyi ne zumiv.
Smerkaye. Viter neohoche
Znamena peljushok tripoche.
Nechutno padaye rosa.
Prymarna sutinok krasa
Zlyvayetsya z krasoyu neba.
Shcho shche dlya shchastya v sviti treba?
* * *
Ne znayu, dobre chy pohano,
Koly navkolo use v’yane
Ta vse navkolo zavmyra –
Bo ljuba sercyu i ta pora,
I ya prodovzuyu vdyhaty
Novi dlya mene aromaty...
... Zemlya, nedavno shche zelena,
Vsya v zoloti. U lystya klena
Ti kolory takoyi hamy –
Naikrashchyi to buket dlya damy!
Lystok ostannii tripotyt,
V nastupnu myt vin obletyt –
Ta ljubuvavsya b koznym ruhom
I tyhyi shurhit ioho sluhav.
Tak myluye v tu poru oko
Voda prozora i hlyboka,
I ljubi zapahy meni
Dymiv vechirnih vdalyni.
Vze vranci tone vse v tumani.
Vse zibrano na koznim lani.
V tu poru kozen pospisha
Na tomu maty hoch hrosha,
i nichoho inshoho ne znaye –
Lysh zapasaye i zapasaye,
I zaraz zainyati tym vsyudy
Usi zviryata i usi ljudy.
Ti tyahnut sobi v dupla, v nory –
A my napovnyuyem komory,
Pidvaly, yashchyky, dizky,
Velyki i mali mishky –
I radi klasty by v kysheni,
Za pazuhy, za shchoky i zmeni.
Ustyhnuty b!.. Ta vze doshchi.
Vertaye moda na plashchi.
Bahati kolorom v ti myti
Lysh parasolky rozmayiti
Ta neyasni yunacki mriyi,
Shcho doshch nudnyi, buva, naviye.
Vzuttya namokle terpyt muku...
Ta vze moroz skuvav hryazyuku,
I vono vtishylos: nema
Nichoho krashche, niz zyma!
A ya podumav, shcho nikoly
Ne rozljublju te vichne kolo.
* * *
Chai mylyi krai meni probachyt,
Shcho moye serce tyho plache...
...Chtos nerozumnyi kynuv v richku
Yakyis nepotrib nevelychkyi –
i plyvut, zanuryvshysya vazko,
Rozkyslyi chobit, vidra, plyashky,
Plyve cile i polovyna –
Vse, chym bahata Ukrayina...
On u boloti htos zahruz,
Ne po kolina – po kartuz.
I vze ne hordist v mene –
Shchem: u krashchyi v sviti chornozem...
Chazyaika dobra, yak hodytsya,
Daye zerna domashnii ptyci –
i shcho cilytsya, ne maye i hadky,
U nyh bosyak malyi z rohatky.
A nemovlyata hozi ci
Rosly z na nashim moloci...
Stoyat palacy chyyis, dachi –
Ya u Yevropi taki bachyv.
Dyvljusya – az stara budivlya,
Na nii z solomy perhla krivlya –
Ta ya ljubuyusya, bo oh,
Yakyi na nii zelenyi moh!
Ta shcho tam ya!.. On toi leleka
Shchoroku prylita zdaleka
Poljubovatysya na noho,
V zadumi pidibhavshy nohu.
Krasa!.. A vidchuttya, nenache
Zyttya v hatyni tii sobache...
Ne rozljuby!.. Ne stan baiduzym!..
Ne pokydai, vernysya, druze,
Ne yid nazavzdy, povernys –
Yak ne teper, to hoch kolys...
Chai dolya kyne za morya –
Ta vyvede tebe zorya
Naipershoyi velychyny
Dodomu iz dalechyny.
Ne tilky viddani leleky –
Pivsvitu pryide, mov do Mekky!
Povir u mriyu tu smilyvu –
Lysh tak na sviti roblyat dyvo.
