Vidma

Davai pidemo v temryavu,
Ne budem povertatys,
Doroha taka dovha,
Shcho mozna ne proshchatys.

Oblychchyam lyazem v zar
I zhorymo bez dymu
Zahrala des sopilka
Pradavnyu pisnyu dyvnu.

Pradavnyu pisnyu dyvnu
Zaplakala sopilka
Naviky zupynylas
Hodynnykova strilka.

I matir – poroznecha
Poklyche nas do domu
Z yakoho my pishly
Miliony rokiv tomu.

Roztanemo v imli,
Poletymo ptahamy,
I para harnyh kryl
Kolys bula rukamy.

Tam, de stikala krov
Z podryapyn i poriziv
Tam, de v travi zmiya
Tobi pid nohy lize,

Tvoyeyu krov’yu znak
Postavlenyi na meni
I polynovym dymom
Popecheni leheni.

Chai nashi holosy
Zmishayutsya iz vitrom,
Roznosytsya chuma
Otruyenym povitryam,

Cherez bahato dniv
My znov tudy pryidemo,
I svoyim pochuttyam
Dvi kvitky prynesemo.