Emtivi

Chtos nevidomyi, htos anonimnyi
Pyshe na bilosniznyh parkanah, na koznii cehlyni,
Gvaltuye chervonoyu farboyu stiny,
Chto cei superheroi zi storinok komiksiv, ryatuye cyu krayinu?
Ce ne te, shcho bentezyt, vid coho vidverto nudyt,
Chtos nevidomyi znovu pyshe, niby duze kohaye, sumuye,
Maljuye vsyudy asymetrychni sercya,
Brakuye kul, ale mene ce bilshe ni hramu ne hvyljuye...

Pryspiv:
Mamo, ya na Emtivi, ty tilky podyvys,
Ne peremykai kanaly...
Mamo, ya na Emtivi,
My povernemos v studiyu pislya reklamy!..

Chtos anonimnyi, htos nevidomyi
Tyho vykrav mii mozok i vypyv vsyu krov moyu
I u shpalty brudnyh zovto-siryh vchorashnih hazet
Moyi nutroshchi zahornuv...
Ce ne te, shcho bentezyt, meni i tak dobre –
Bez sliv, bez ochei, bez koloru...
Prosto v noho skinchylas farba,
Vin teper gvaltuvatyme stiny moyeyu krov’yu...

Pryspiv