Zoryana nich u Mokryanah

Hulyav ya sobi po Mokryanah,
Tyhenko na lavochku siv,
Tut v nichku litnyu i pohozu
Kohanu divchynu zustriv.

Pryspiv:
A vse ce bulo u nich z zoryamy,
Vse ce bulo v seli Mokryany!
A vse ce bulo u nich z zoryamy,
Vse ce bulo v seli Mokryany!

Prysila vona bilya mene –
I pohlyady nashi zlylys,
I tohnulo serce u hrudyah,
Shcho ya yiyi bachyv kolys.

Pryspiv

Odrazu z vona pryvitalas –
I holos tak nizno bryniv,
Tu nich, u yaku vse ce bulo,
Zabuty niyak ne zumiv!

Pryspiv

A potim my vze roziishlysya,
Zaplakalo serce v tu myt,
I ya zrozumiv, shcho na sviti
Bez neyi ne zmozu ya zyt!

Pryspiv