Ty spravdi prekrasna

Pryspiv:
Ya ljublju krasu, a ty neimovirno harna.
I ce ne prosto slova – ty, spravdi, prekrasna.
V shedevrah mystectva zakladena vichna krasa,
A u tobi vona ozyla.

Pobachyvshy ce oblychchya, ya spochatku ne poviryv.
Torknuvshys ruky, podumav, shcho splju.
Buvaye, vyyavlyayetsya, v realnosti vtilenym
Vse te, pro shcho mriyav v dumkah i nayavu.

Koly bazannya zbulosya – ya viryv vazko:
Bo stilky beznadiyi i nudoty bulo.
Fantastyka... prosto hovoryty tyazko.
Ty prominchyk shchastya v isnuvannya moho.