Kartyny

Obdumuyuchy vsi
Tumanni, vohki dni,
My stavymo sobi
Pytannya lysh sumni:
Chy ye u nas meta?
Chomu take zyttya?
Kudy nash svit ide?
Shcho v prirvu nas vede?

Dlya choho ti pytannya?
Novyi den za viknom!
Nehai ljutuye viter
Chy doshch – ce vse odno.
Novyi lystok paperu
Lezyt vze na stoli.
Kartyna ne napysana,
Pysatymesh lysh ty.

A farby dobyrai ty
Lyshe v polyah, lisah,
Ne u topkyh bolotah
Chy u syryh yarah.

Ta yakshcho ty maljuyesh
Ne prosto kazku dnya –
To musysh dotorknutys
Do temnyh farb zyttya.