Moyi pisni

Napevno, v moyi dveri postukav pershyi shans,
Koly ya tilky dumav: "Kudy b viddaty chas?".
A dali shche zamyslyvs: "Yak budu zyty ya?"
I skoro zrozumiv ce: "Potribni skriz znannya".

Pryspiv:
Ya vchusya u leviv, ya vchusya v orliv,
Ya vchusya v ljudei, shcho zavzdy uhori,
Bo znayu ya: kozen z nyh maye shchos te,
Shcho mozu ya vyvchyt, shcho bude moyim.

Proishlo shche trohy chasu, ya vyrishyv i pishov,
Pishov shukaty shchastya – znaishov krayinu not,
De ya zustriv i Baha, i bahato shche koho,
De potim buly noty zyttya, zyttya moho.

Ya znayu, shcho ne zmih by, ne zmih by ya, ne zmih
Bez druziv vsih i ridnyh svoyi pysat pisni.
Vy tvoryte kartynky, frahmenty iz zyttya,
Koly na nyh pohlyanu – to pisnya vze moya.