Nich kohannya

Mynaye nich. Zirky na nebi horyat.
Zorya ziishla. Zakohanyh nich proishla.
I lebid kryla svoyi pidnyav, i shchastya svoye vin ponis,
I doshch blakytnu travu zallyav – vin ris na ochah, vse ris!

I den proishov, i sonce zahodyt vze.
Tebe znaishov, a ty vze vid mene idesh.
idesh, ne vertayuchys vze nazad, ne mozna tebe zupynyt.
I lebid ne zde vze dolju svoyu – daleko vze vin letyt!

Ya zdu tebe, ya zdu, shcho poverneshsya ty.
Vesna nese do lita prekrasni mosty.
I lebid shvydko nazad letyt – ne hoche shchastya zhubyt...
A ya vse krychu, hukayu u vys: vernys, do mene vernys!