Balada pro oberih

Yak pishov na viinu bezimennyi soldat,
To u noho v ochah – ne vidvaha, a strah...
Dala mama iomu rodynnyi oberih, shchob vernuvsya, v boyu ne polih,
Konyk hlynyanyi na motuzochku vysyt – serce voyina hai zahystyt.

Prolitayut roky klyatoyi viiny,
De dlya sotni mohyla, tam odnomu ordeny...
Vze zahynuly druzi, ridna hata vze sama,
A iomu i podryapyny nemaye...
Konyk hlynyanyi na motuzochku vysyt – zahyshchaye i boronyt.

Yak soldata vitav slavetnyi heneral
I na hrudy iomu vin ordena chiplyav,
Vin po-druznomu tak heroya obiinyav,
Micno vdaryv u hrudy molodchynu,
Ta nihto ne pomityv yak oberih upav...
Batalion povertav na Batkivshchynu.

Znov holodna vesna, abrykosy mali...
Bo lezyt oberih nash des u Bavarskii zemli...
Oi-oi, konyk hlynyanyi lezyt, oi-oi,
Vin kolys Ukrayinu zahystyt!
Nash oberih ne propade, yakshcho htos kolys ioho znaide...