Kvitonka

Kvitonka vyrosla na strazdanci moyii,
Ya tak zradiv, bo ce z persha kvitka mrii,
Persha kvitka mrii...
Ya pokazav yiyi druzyam i voroham,
Ale ne vsi vony zrozumily hram,
Pryinyaly mii kram...

Zyv sobi kotyshche – zdorovenni lapyshcha,
Chotily mama i tato, shchob lovyv vin myshei bahato,
Bo z i lapy velyki ta duzi,
Ta ochi shvydki i sam dovoli muznii.
Ta z ni – ljubyv kotyshche spivaty i tak usim nadokuchyv
Tym svoyim spivom muznim,
Shcho pohnaly ioho shvydko iz domu,
I ne boyalysya, bo z vse bulo pry nomu...

Os ide vin ta zustrichaye viisko hrizne,
Stan nam za komandyra – kazut (mozlyvo, i zapizno),
Ne hochu komanduvaty, hochu spivaty – vidpovidaye,
I z sercem lehkym ide sobi dali...
I tak ide dali ta zustrichaye vchenu hromadu,
Chodimo z namy – kazut – navchymo lovyty myshei do ladu,
I vchyvsya z nymy kotyshche lovyty myshei yak treba,
Chocha lapy toho ne hotily, a ochi dyvylysya v nebo,
Bo lapy ti – shchob hodyty bolotom,
A ochi – to dushi vorota...

Kvitonka vyrosla na strazdanci moyii,
Ya tak zradiv, bo ce z persha kvitka mrii,
Persha kvitka mrii...