A za synim morem, u shyrokim poli
Choroshiyi ljudy poselylysya,
Prosyly u neba shchaslyvoyi doli,
Prosyly u richky karasya.
A daleke nebo doli ne davalo,
A hlyboka richka rybu berehla,
I prosyly ljudy rohatu Varvaru,
Shchob Varvara yisty yim dala.
Yak davala yisty rohata Varvara,
Vyderla v narodu kryhitku dushi,
Ta dusha zaplakala, yak moya hitara,
I polizla spaty u kushchi.
A pislya Varvary buly rizni turky,
A todi nimota i braty-raby,
Rozdyraly dushu, nache mavpy paliturku,
Smykaly narod toi za chuby.
A za synim morem, u shyrokim poli
Neshchasniyi ljudy poselylysya,
Prosyly u neba shchaslyvoyi doli,
Prosyly u richky karasya...