Koly ty hluhyi

Ochi ne bachat nochi, vuha ne chuyut pravdy,
Horlo ne davyt muchene slovo...
Vchyly tebe z dytynstva ne pomichaty vady,
Ne vypuskaty slovo na volju...

Pryspiv:
Koly ty slipyi, koly ty hluhyi,
Koly ty nimyi, ehe z, – ty dovshe zyvesh!

Ty zakryvayesh ochi, ty zatulyayesh vuha,
Slovo v hlyboku torbu hovayesh...
Tak do samoyi smerti peretvoryshsya v mavpu –
Shcho znav, te zabuv, i znovu ne znayesh...

Pryspiv