Boze mii mylyi

Pryspiv:
Boze mii mylyi, prosto dai meni syly,
Buty z Toboyu, mii Boze, nazavzdy.
Boze mii mylyi, prosto dai meni syly.
Buty, mii Boze, tam, de ye Ty.

Narodysya v Donbasi, v Makiyivskomu hetto –
Tvoye zyttya ne bude solodkym, brakuvatyme medu.
I problema ne v tobi, problema, shcho takyh, yak ty, miliony,
Obezdolenyh, stomlenyh, zlyh, hotovyh vzyaty v ruky zbroyu.

Oliharh peretnuv mezu i banky vtratyly vsi kordony.
Socvybuh ne v kino, vin moze buty realnym vze sohodni
I problema ne v papirci, problema v sercyah narodu,
My ljubymo hroshi usi, my hvori, my hvori.

Pryspiv

Vazko zyty susidam pid’yizdu,
Koznomu zdayetsya, shcho inshyi ye anarhistom.
Ya proty rosiiskoho shovinizmu i proty prymusovoyi ukrayinizaciyi,
Ya za povahu ta ljubov miz usima naciyamy.

Kozna ljudyna osobystist ta kozen narod unikalnyi,
Polityky hrayut v svoyu hru, ale nash holos vyrishalnyi.
Ukrayinci, rosiyany, amerykanci, araby,
My ye dity odnoho Batka, nam treba perestaty voyuvaty.

Pryspiv

Probudys naciya vid snu,
Ty zrozumii, ye rechi cinnishi niz fast-fud,
Nam potribno, shchob ljubov ne zalyshalas v knyzkah,
Shchob carstvo svitla bulo v serci koznoho iz nas.

Ale ljudy buly slipi, hluhi vid rodu,
Te, shcho bachyly my, vony ne poviryat comu nikoly,
My buduyemo svoye shchastya na chuzyh kistkah,
My cinuyemo materialne, a ne duhovnyi skarb.

My prosto marnuyemo chas, my prosto marnuyemo dni,
Boze, chuyesh, shvydshe nas do sebe zabery,
Na cii hrishnii zemli my zalyshylys sami,
Boze, chuyesh, shvydshe nas do sebe zabery.