Boh mii

Pryspiv:
Boh mii – moya syla!
Boh mii – moya nadiya!
Boh mii – moya oselya!
I dlya Noho zvuchat nastupni kuplety. (ves kuplet – 2)

Boh mii – vse, shcho meni treba,
Spilkuvannya z Nym moya naibilsha potreba.
I darma, shcho mene ne usi rozumiyut,
Mozlyvo, vid vashoyi ruky ya i zahynu.

Boh mii – moya vtiha,
Koly nihto ne zrozumiv, Vin rozumiye.
Koly nihto ne probachyv, Vin probachaye.
Koly vsi vidstupyly, Vin v svoyih rukah trymaye.

Boh mii, ta shcho tam kazaty,
Vin krashche niz mozna navit uyavlyaty.
I ya bez Noho i ne hochu, i ne mozu zyty,
Adze hto yak Vin mene zmoze ljubyty?

Boh mii mene ne lyshaye
I vichnist iz nym na mene chekaye
I ya sama shchaslyva ljudyna na zemli,
Tomu shcho meni hochetsya buty z Nym.

Boh mii vichnyi, nezminnyi,
A ce oznachaye, shcho ne perestane ljubyty,
I v Nomu ne mozlyvo rozcharuvatys
I komu, yak ne iomu, meni poklanyatys?

Boh mii za mene rozp’yatyi,
Ya dyakuyu iomu za ioho holhofski rany,
Chto moze dlya mene bilshe zrobyty?
Koho, yak ne ioho, meni hvalyty?

Pryspiv