Nebezpechno i omanlyvo

Vona hotila shchastya, vona hotila dobra,
Vona hotila dytynu i rodynnoho tepla.
Vona bachyla sny, mriyi do kupy skladala,
Ale pryishla osin i vona znovu chekala.

Lystya vkotre opalo i vkotre z’yavylos,
Vsi mriyi i spodivannya ob skelju vkotre rozbylys.
Sonce syly zabralo, dushu chomus ne zihrilo,
Syly bilshe ne maye i vona poletila.

I popavshy v teneta bozevilnoho napivshchastya,
Viddayuchy svoye tilo nichnomu tancyu,
Yaka solodka spokusa, yaka myttyeva nasoloda,
Yake ne strymane bazannya viddatys obov’yazkovo.

Ce zaboronenyi plid, ale vin yim do vpodoby.
Ce samohubstvo, ale yim pro ce nevidomo.
Ce, yak sil u rani, abo, yak kulya u serci,
Vid coho mozna pomerty i ne voskresnut.

Pryspiv:
I taki, yak vona, smert obyraly.
Kvartaly zrostaly, kvartaly znykaly.
I ce stalo modno, i ce stalo za pravylo.
Ce skriz i povsyudy, nebezpechno i omanlyvo.

Vona hotila shchastya, vona hotila dobra,
Vona hotila dytynu i rodynnoho tepla.
Vona bachyla sny, mriyi do kupy skladala,
Ale pryishla osin i vona znovu chekala.

Ya bachyv samotnist yih lyakala,
"De moye shchastya?" – dusha krychala.
Yak zmyrytys, yak ce pryinyaty,
Ale Hospod moze tebe z kolin pidnyaty.

Ale ty ne virysh, ty zachynyayesh vuha.
I znovu na podvir’yi, na pobachennyah, i znovu v klubah.
I znovu v obiimah, tobi zdayetsya nazavzdy,
Cherez chotyry misyaci slova znovu ti z sami.

I proishov chas, i pryishlo hore,
I ne dosyahnuta meta rodyny i ljubovi.
I proishov chas, i pryishlo hore,
I ne dosyahnuta meta rodyny i ljubovi.

Pryspiv

Vona hotila shchastya, vona hotila dobra,
Vona hotila dytynu i rodynnoho tepla.
Vona bachyla sny, mriyi do kupy skladala,
Ale pryishla osin i vona znovu chekala.

Posluhai, posluhai, Tvorec neba i zemli,
Toi, hto buv do pochatku isnuvannya chasu,
Toi, hto daye zyttya koznomu iz nas,
Chiba Vin ne znaye yak zrobyty nas shchaslyvymy.
Rozumiyesh pro shcho ya?