Rai

Pryspiv:
Ya viryu, shcho des ye cei kazkovyi rai,
Ya viryu, shcho des tam, de skoro budu sam. (ves kuplet – 4)

Shchos do boli strashne koyitsya navkolo,
Stalo modno hodyty do soboru.
Otrymaty na tyzden duhovni procedury,
A reshtu chasu provodyty v nichnomu klubi.

Viru, tak, ya mayu, slovo Boze vsi chytaly,
Yevanheliye vid Ivana vsi napam’yat povyvchaly.
V rozumi znannya, a sercya yih daleki,
Ci ljudy navryad chy zrozumiyut moyu temu.

Boze, zalyi serce suhe,
Z-pomiz relihii piznaty Tebe,
Shylyvshy kolina, napytys zyttya,
Zbahnuty sutnist duhovnoho buttya.

I poky ye chas ya budu namahatysya
Serce viddavaty, voli Tvoyii pidkoryatysya.
I ne zabuvaty, shcho zyttya – ce myttyevist
V porivnyani z vichnym shchastyam v rayu, bilya Tebe.

Pryspiv

Zyvuchy dlya sebe, ne pomichayut nikoho,
Ehoyizm vidvodyt yih vid Boha.
Vidcuravshys svitla, temryavu pryimayut,
Pravdu brehneyu zaminyayut.

Nabuvayuchy znannya – mudrosti ne mayut,
Mayuchy serce – pro noho zabuvayut,
Mayuchy dushu – tilo obyrayut,
Mayuchy kryla – chomus ne litayut.

Vira moya nehai ne znykaye,
Bazannya potrapyty ne zhasaye.
Sens zyttya svoho ya bachu tilky v comu
I nihto ne zupyne, mene na shlyahu do Noho.

Roblyachy dobro, ity do kincya,
Ne zabuvayuchy, shcho myt ce i ye zyttya!
Viru ne vtrachai, zyttya viddavai,
Boha pryimai, v rai potraplyai.

Pryspiv (2)