Pryvit, ya Noizy Minor

Usim pryvit, znovu kilka minornyh sliv,
Zaraz dop’yu rom-kolu, a todi vkljuchu cei bit,
I postarayusya z vamy buty, yak zavzdy vidvertym,
Postarayus ne zaplutatys u liniyah mertvyh.

Momenty dyhaty zavazaly,
Otruine zalo, shcho kololo tak bezzalno,
Vytyah i neshchadno vykynuv, ya proshchavsya
Z ljudmy, shcho napuskaly na mene vdavane shchastya.

Shche raz pryvit, mene zvaty Noizy Minor,
Toi, shcho z dytynstva hotiv buty nezvychainym,
Shcho zalyshavsya postiino doma samotnim,
Toi, shcho iz nepovnoyi sim’yi malenkyi hlopchyk,
V sim’yi, shcho ne znala dostatku materialnoho,
Viryv u ljudei, ya viryv v nyh do ostannoho,
Inshoho ne treba bulo, shchob vidchuty shchastya,
Prosto ne zvertav uvahy i bulo dostatno.
Na foni ljubovi do ljudei – zachattya mriyi,
Yaku trymav u serci z dytyachym zavzdy nayivom,
Nezvazayuchy na te, shcho z chasom ljubov znykala,
Lyudy – ne ljudy, navkolo odyn lysh kamin.
i vony tvoryly tez, zapysuvalys na studiyah,
Cina odnoho treku – nishcho, bo hroshei kupa ye,
Nikoly ya dozvolyty sobi coho ne mih,
My zyly v riznyh svitah, ya dyvyvsya u inshyi bik.
Dovodylos pracyuvaty z dev’yaty do dev’yaty,
I vse odno meni vdavalosya vlizaty u borhy,
Shchob nazbyraty hocha b trohy, shchob slova ci dolizly,
Kriz kanaly Internetu, u vashi usi efiry.
Ne virysh, napevno, ya v pryncypi, i ne zdyvuyus,
Ya tez ne viryu v vas, plastmasovi mertvi ljudy,
Zabuly sebe, zahubylysya u cynizmi,
Ne dyvytys uverh, pohlyadamy tilky vnyz vze.
I ne bulo navit toho, hto mih by navchyty daty zdachi,
Zakryvayuchi ochi prosyv Boha pobachyty
Vsyu nespravedlyvist, vse nenakazane zlo,
Yake tvorylosya navkolo i zminyty hoch shos,
A potim na zemlju i nohamy meni v oblychchya,
Dyvni moyi sproby vstyhnuty hocha b prykrytys,
Visim cholovik, odyn ya – vse spravedlyvo,
Dyakuyu, ljudy, ya zrozumiv, shcho vy tvaryny.
Choch ne vsi, ta vse z taky tak bahato,
i zustrity ljudynu zyvu ce dlya mene svyato,
I de vy? A? Zapytuyu ya vas – de vy?
Chomu u cyh stinah parshyvyh zavzdy tak temno?
U tembri holosu sprobui mene zlovyty,
Chocha b shche odnu sprobu zroby, ne zalyshy tut,
Ne zalyshai mene pid chornym nebom
Bez strumu, shcho pryvodyt u ruh moye hvore serce.

Ya tut odyn, zavzdy odyn,
I pohlyad mii, shcho lovyt pohlyady vashi pusti,
Dytyachyi smih, ty vidpusty, ne biisya staty dytynoyu znov.
idy proty vsih, mriyu svoyu, ne vidpuskai, ne vbyvai ty yiyi.
Ne vbyvai mriyu svoyu...